Kategoria: Krajoznawstwo i turystyka w szkole

POSTAWA NA WYCIECZCE

Jeszcze gorzej, gdy w wycieczkach turystycznych zaczynają dominować postawy antyspołeczne, obserwowane nieraz na trasach turystycznych, a przejawiających się niekulturalnym zachowaniem niektórych uczestników: hałasowanie, śmiecenie, picie alkoholu, niszczenie mienia, zaczepianie innych osób, utrudnianie pracy i wypoczynku ludziom przebywaj ącym^w najbliższym otoczeniu „rozbawionej wycieczki”. „Krajoznawstwo związane jest najczęściej ze wszystkimi.formami turystyki: lurystyką pieszą, kolarską, wodną, motorową. Turystyka zasila krajoznawstwo w tech-: niczne środki poznawania kraju, wiąże z nim człowieka poprzez przeżycia i wraże- – nia,:jest źródłem radości i tężyzny fizycznej. Z drugiej zaś strony krajoznawstwo  uszlachetnia turystykę, wzbogaca ją w nową treść, czyni bardziej wszechstronną  i użyteczną.

Cześć jestem Aneta! Jestem zapaloną pasjonatką podróży. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek z moich zagranicznych wakacji. Zapraszam do śledzenia mojego serwisu i komentowania 🙂

REGIONALIZM

Regionalizm zawsze był ulubionym dzieckiem krajoznawstwa, a dziś zdaje się stanowić podstawowy probierz różnicy postaw modelowych krajoznawcy i turysty (…); czynna postawa odkrywcza kół krajoznawczych, poszukiwanie, gromadzenie i popularyzowa­nie faktów przyrodniczych, kulturowych i społecznych związanych z ziemią, w której się mieszka, do której dostęp jest najbliższy i najłatwiejszy na co dzień – oto najnatural­niejsza kolebka zamiłowań krajoznawczych, kolebka krajoznawstwa aktywnego inte­lektualnie, krajoznawstwa twórczego – dającego maksimum satysfakcji” Rolę taką powinny odgrywać szkolne koła i kluby krajoznawczo-turystyczne PTTK oraz drużyny harcerskie, wychowujące przyszłych doświadczonych turystów.

Cześć jestem Aneta! Jestem zapaloną pasjonatką podróży. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek z moich zagranicznych wakacji. Zapraszam do śledzenia mojego serwisu i komentowania 🙂

KRAJOZNAWSTWO NAUKĄ

W dotychczasowej literaturze krajoznawczo-turystycznej istotę, zakres i metody krajoznawstwa określa się różniel Niektórzy autorzy „chcieliby widzieć w nim (krajo­znawstwie) samodzielną naukę, lecz przeważnie zaprzecza mu się tej godności twier­dząc, że jest ono zaledwie przedsionkiem nauki, a więc tylko wiedzą skrzętnie notu­jącą wszelkie zbierane wiadomości o kraju. Jest zgodnie z nazwą tylko znawstwem kraju” . Wacław Nałkowski (Ziemia 1910) pisał, że „krajoznawstwo jest wiedzą o kraju, możliwie pełnym zbiorem faktów odnoszących się do danego kraju, ani nauką, ani sztuką, lecz informacją, źródłem, z którego zarówno geografia, jak i inne nauki  czerpać mogą materiał do swych opracowań”

Cześć jestem Aneta! Jestem zapaloną pasjonatką podróży. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek z moich zagranicznych wakacji. Zapraszam do śledzenia mojego serwisu i komentowania 🙂

ZAKRES BADAŃ

Krajoznawstwo nie może więc pretendować do miana samodzielnej nauki. Krajo­znawstwo będąc wiedzą o kraju stara się udzielić informacji o tym^co, jak, kiedy. ; i dlaczego, w jakim celu, w związku z czym?” Gustaw Wuttke uważał, że dzisiejsze krajoznawstwo nosi do pewnego stopnia, charakter dawnej opisowej geografii i o tyle jest nauką,’ o ile tamta dawna geografia była nią w owe czasy. „Krajoznawstwo zbliża się zakresem swych badań najbardziej do geografii regio­nalnej, opisującej naukowo poszczególne kraje (…). W przeciwieństwie do’geografii regionalnej, która bada wszystkie kraje świata, wszystkie kontynenty, całą ziemię – krajoznawstwo zawęża teren swych badań do najbliższego otoczenia, okolicy^ ojcowi­zny nawet, a nie ojczyzny.

Cześć jestem Aneta! Jestem zapaloną pasjonatką podróży. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek z moich zagranicznych wakacji. Zapraszam do śledzenia mojego serwisu i komentowania 🙂

KRAJOZNAWCA- ENCYKLOPEDYSTĄ?

Krajoznawstwo to nie Vaterlandkunde, a Heimatkunde, nie otieczestwowiedienije, a krajewiedienije” .      Krajoznawstwo nie jest nauką, nie ma też własnych metod, ale stosuje metody znane w dydaktyce, a więc szczególnie bezpośredniość obserwacji. Naukowiec – zwła­szcza przyrodnik/geograf, etnograf, socjolog i inni zdobywają wiedzę w bezpośrednim kontakcie ze zjawiskami, badają wybrane zjawiska, poświęcają im   Krajoznawca – encyklopedystą?  Krajoznawstwu stawia się czasami zarzut spłyconego encyklopedyzmu, dającego młodzieży jedynie wyobrażenia ogólne bez gruntownego studiowania przedmiotu. Nie należy jednak zapominać, że pracę krajoznawczą prowadzi się z dziećmi i młodzieżą , szkolną nie specjalizującą się w wybranym kierunku, lecz przyswajającą sobie wiedzę wystarczająco Już poszatkowaną i mało ze sobą skorelowaną.

Cześć jestem Aneta! Jestem zapaloną pasjonatką podróży. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek z moich zagranicznych wakacji. Zapraszam do śledzenia mojego serwisu i komentowania 🙂